ภายใต้สถานการณ์เดิมๆ
ทุกครั้งเราเบื่อ
ทุกครั้งเราหน่าย
แต่ถึงทนไม่ไหว.. ก็ต้องทน
และถึงจะอยากตะโกนให้ดังแค่ไหน
อย่างมากก็คงดังได้แค่สะท้อนอยู่ในใจ
อึดอัดจังเลย เป็นผู้ใหญ่นี่ยากจัง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เออๆ กลับบ้านไปร้องไห้
งอแงเป็นเด็กๆ อย่างเดิมดีแล้วไป๊
อุ้มเอ๊ย เฮ้อ
ทำไมชีวิตมันยากอย่างงี้ล่ะ
โอ๋ๆๆ ใจเย้นน้า..............
แล้ว อย่า ไป คิด เรื่อง ที่
เครียด ๆ น้า
มัน อยุ่ ที่ จัย ๆๆ ^^
เฮด ได สวย อ่า พี่ อุ้ม
สะ~บาย~ สะ~บาย~
(โอ๊ย ดีใจแทบตาย พี่บอยตอบกระทู้)
มานั่งเงียบๆ เป็นเพื่อน
ตามอารมณ์ฮะ
อยากทำไรทำ
อยากบ่นไรบ่น
เรายินดีรับฟังนะ :)
แต่ว่าถ้าเมื่อมันเนเพราะ ตอนนี้ยังไม่กล้าตัดสินใจอะไร
ก็ให้พี่อุ้มคิดแล้วตัดสินใจดีดีนะคะ
แล้วมันจะดีขึ้นทุกๆอย่างเลย
ให้มันเป้นอย่างงั้นแล้วกัน :)
สู้ตายค่ะพี่อุ้ม
อินวะ
กรูก็เป็น เฮ้ยยยยย
น่าเบื่อๆๆ
:)
แล้วเราจะตามไปอีกสองปี
good idea มั้ยละ ? !
ไม่ร้องสิ
นอกจากน้ำตามันไม่ช่วยอะไร
มันยังทำให้เราปวดหัว
คิดอะไรก็ตัน ตัน ตลอดด้วยนะ
ทิปว่าพี่อุ้มไม่ต้องการคำปลอบใจ
เปลี่ยนเป็นกำลังใจแทนละกันนะจ้ะ
cheer up :)
พีดิ
จะร้องไห้ของจริง
ทำข้อสอบไม่ได้เลยพี่อุ้ม
"ไม่ได้เลยยย"
แล้วแบบ ออกจากห้องสอบแล้วจะร้องไห้
เป็นห่วงจังเลยอ่ะ
จะเหนื่อย หรือจะหน่าย
บางที อย่างที่บอก ว่ามันต้องทนล่ะเนอะ
เอ้า ., สู้ สู้กับมันให้ถึงที่สุด
เทคแคร์ค่ะ*
ปล.แอบชอบ theme จัง ฮี่ๆ
พี่อุ้มจำปัทม์ได้ป่าวน้า
ไม่ได้แหงมๆ ฮี่ๆ ไม่เป็นไร ^^"
ปัทม์ไม่รู้ว่าพี่อุ้มเจออะไรอยู่ตอนนี้นะ
ไม่รู้ว่าเรื่องงาน เพื่อน หรือความรัก
แต่ในความคิดปัทม์นะ
ทุกๆเรื่องที่เจออยู่ในแต่ละวัน
มันมีแต่คำว่าหน้าที่ ต้องทำ ต้องทน
ถ้าเรามองในแง่ร้าย หงุดหงิด เศร้า
มันจะกัดกินหัวใจเรามากเลยนะ
ปัทม์นะ ร้องไห้ทุกครั้งที่กดดัน โกรธ โมโหเลย
แต่เมื่อน้ำตาแห้งไป ก็ต้องทำใจ ยิ้มสู้
ไม่ว่าพี่อุ้มกำลังรู้สึกแย่กับอะไรอยู่
ขอให้พี่อุ้มผ่านไปให้ได้นะจ๊ะ
ปัทม์เชื่อว่าเมื่อผ่านไป แล้วพี่มองย้อนมา
พี่จะยิ้มให้มัน แล้วบอกว่า
เย่...ชั้นชนะแกแล้วววววว
^ ^v
เป็นกำลังใจให้นะ
ไม่วันโลกจะหมุนแบบไหน
ไม่ว่าไดนี้จะเปลี่ยนสี เปลี่ยนแบบไปแบบใด
ก็ยังเป็นกำลังใจน้อยๆ ให้พี่อุ้มนะ :)
เชื่อสิ ว่าก็ต้องมีวันดีๆของเราน่ะ
หาทางออกให้ตัวเองยังไม่เจอละสิ หาให้เจอไวๆ นะจ๊ะ
เป็นเรื่องที่ทำงาน ผู้ร่วมงานที่เอาเปรียบ แล้วเค้าทำอะไรไม่ได้เลย ต้องยอมรับและยอมรับเท่านั้น
จริงๆ พี่ว่า ครูพี่คงอยากโวยวาย หรือพูดแบบตรงๆ บ้าง จะได้ไม่ต้องเก็บมาคิดหนักใจตัวเองแบบนี้ แต่บางทีเราทำอย่างเราต้องการไม่ได้
ครูมาชวนพี่อันออกจากที่ทำงาน
ไปร้านกาแฟกัน ครูเลี้ยงเค้ก
ครูบอกว่า โชคดีที่ฉันมีเพื่อนอย่างคุณอยู่ แล้วก็ยิ้มออกมาได้อีกครั้ง
ถ้าอุ้มมีพื่อนดีๆ แค่สักคน
ลองชวนเพื่อนไปนั่งคุยเรื่องอื่น ไกลๆ ปัญหา มันมีปัญหาอยู่เรื่อยแหล่ะ เราไม่เคยหนีพ้น แต่กำลังใจดีๆ เป็นเรื่องสำคัญ และมันต้องเติมอยู่เรื่อยๆ นะ
ยิ้มสู้ๆ^_^
กับบางสถานการณ์ ที่เราไม่อยากท๊น ไม่อยากทน แต่ก็ต้องทน
บางทีเราก็ถามตัวเองว่าจะทนไปทำไม ก็ไม่รุ้
รักหร๋อ อยากให้ใช่
เช็ดน้ำตาแล้วกลับมาเขียนบันทึกให้อ่านหน่อย ค้าบ บ บ
:)